کد خبر: ۴۲۸۵۷
تاریخ انتشار: ۱۸ آبان ۱۴۰۰ - ۰۹:۳۰
ارسال به دوستان
ذخیره
محمدعلی گلاب‌زاده با اشاره به وعده استاندار برای رفع مشکل موزه آثار استاد مودب:
بازدید استاندار کرمان از موزه خوشنویسی «استاد جمال‌الدین مؤدب» و درج خبر آن در روزنامه اطلاعات، مرا بر آن داشت تا ضمن پرداختن به گذشته‌های خوشنویسی و نقش بی‌نظیر استاد مؤدب در گسترش این فرهنگ و یادی از گذشته‌های این هنر در کرمان، به برخی ابهامات پاسخ داده و همت آقای دکتر زینی‌وند را برای ساخت موزه خط، طلب کنم.

محمدعلی گلاب زاده در روزنامه اطلاعات نوشت: بازدید استاندار کرمان از موزه خوشنویسی «استاد جمال‌الدین مؤدب» و درج خبر آن در روزنامه اطلاعات، مرا بر آن داشت تا ضمن پرداختن به گذشته‌های خوشنویسی و نقش بی‌نظیر استاد مؤدب در گسترش این فرهنگ و یادی از گذشته‌های این هنر در کرمان، به برخی ابهامات پاسخ داده و همت آقای دکتر زینی‌وند را برای ساخت موزه خط، طلب کنم.
امّا پیش از آن، اشاره‌ای دارم به گذشته‌های خوشنویسی کرمان در شش هفت دهه پیش. آن زمان کرمان از نظر کلاس‌های هنری به ویژه خوشنویسی، سخت در مضیقه بود. استاد خوشنویس شهر، مرحوم «مشّاق» بود که اگرچه از نامش پیداست بسیار مشق کرده بود، امّا ظرافت، زیبایی و استحکام استادان مطرح آن زمان از جمله استاد حسن و استاد حسین میرخانی را نداشت. علاوه بر این، امکان یادگیری هم، منحصر به کلاس‌های درس بود؛ لذا بسیاری از استعدادهای هنری به‌ویژه در پهنه خوشنویسی، عقیم می‌ماند و از دست می‌رفت.
نگارنده از جمله آن افراد است که به دلیل فقدان هرگونه امکانات، از شوق خوشنویسی حتی یک خط ساده، گاه سه یا چهار انگشت دست راست خود را همسطح کرده و به صورت قلم نی در‌می‌آوردم و روی دیوارهای گچی آن روز خط می‌نوشتم، طوری که ردّ انگشتان و نوشته‌ها، روی دیوار باقی می‌ماند.‏
یک روز در تعطیلات تابستان که مرحوم پدرم این کار مرا دید، با تعجب و تلخی گفت: این چه کاریست؟ گفتم تمرین خط می‌کنم! شگفت‌زده گفت: با انگشت، روی دیوار؟!
روز بعد پدرم دست مرا گرفت و به تنها مکانی که برای آموزش خط در آن روزگار وجود داشت، یعنی تابلوسازی مرحوم علی اکبر پرنده غیبی برد تا خوشنویسی را به شیوه درست و منطقی بیاموزم. البته پیداست که خوشنویسی را نمی‌توان در مغازه تابلوسازی فرا گرفت، امّا تا اندازه‌ای با این هنر آشنا شدم و با آنچه آموخته بودم، بعدها کار تابلوسازی نیز انجام دادم.
از این ماجرا سال‌ها گذشت تا دهه ۵۰ و من از سوی مدیر کل بهداری استان، به سمت رئیس امور اداری آنجا منصوب شدم.
چند روز بعد از این انتصاب، به فکر تهیه کارت شناسایی برای همکاران افتادم، لذا دنبال فرد خوشنویسی می‌گشتم که مرا در این راه یاری دهد. به من گفته شد جوانی به نام «مؤدب» از شیراز به کرمان آمده و خط خوشی دارد و در تدارک تشکیل کلاس‌های خوشنویسی است.
تلفنی از ایشان دعوت کردم و کار تهیه کارت‌های شناسایی با همکاری ایشان انجام شد؛ اقدامی که باب آشنایی و دوستی ما را گشود.
چندی بعد که کلاس‌ها راه‌اندازی شد، من و شادروان «مسعود محمودی» استاندار اسبق کرمان به جمع شاگردان استاد مؤدب پیوستیم و هر دو در کوتاه مدت، درجه عالی خوشنویسی را از انجمن خوشنویسان ایران، دریافت کردیم.
علاوه بر این، پیوند ما با انجمن خوشنویسان، برکاتی داشت؛ از جمله آشنایی با استاد غلامحسین امیرخانی که در جریان کنگره جهانی خواجو، خوشنویسی «گزیده اشعار خواجو»» را به ایشان سفارش دادیم، همچنین تهیه و انتشار اثر نفیس «تحفه کرمان» و «روضة‌الانوار» و…
باری در طول نیم قرن گذشته، ده‌ها و صدها دلبسته هنر خوشنویسی در محضر ایشان درس آموختند و به مدارج عالی، ممتاز، فوق ممتاز و استادی رسیدند.
بدین‌گونه حضور با برکت استاد به قحط‌سالیِ گذشته پایان داد و زمینه مناسبی برای فراگیری این هنر در استان کرمان فراهم ساخت، چنان‌که امروز ده‌ها کلاس خوشنویسی با استادان خبره در جای جای کرمان و شهرستان‌های استان پذیرای کسانی است که دل به خوشنویسی بسته‌اند و برای همین معتقدم باید حقشناس زحمات بی‌‌دریغ استاد مؤدب بود.
همچنین یادآور می‌شوم که قریب ۳۰ سال است بحث موزه استاد مؤدب مطرح شده و هر کدام از استانداران برای انجام این مهم، تلاش‌هایی کرده و وعده‌هایی داده‌اند که متأسفانه به انجام نرسیده‌اند. حتی یک بار شیرازی‌ها برای راه‌اندازی این موزه، اظهار تمایل کردند.
البته برای رفع مشکل اخیر و دیگر موزه‌ها و منابع اسنادی و نیز راه‌اندازی یک مجموعه فرهنگی، زمینی به مساحت بیش از پنج هزار متر در ادامه کتابخانه ملی خریداری شد که با کمال تأسف بیش از بیست و پنج سال است بدون استفاده مانده و این گوهر گران‌بها، جایگاه خود را به دست نیاورده است؛ در حالی‌که می‌توان با تخصیص اعتبار، مجموعه موزه‌ای و نیز بنایی برای سازمان اسناد و بنیاد ایران‌شناسی و مرکز کرمان‌شناسی ـ که در حال حاضر در ساختمان قدیمی آن فعال هستند ـ احداث کرد و به جز موزه آثار هنری استاد مؤدب، بسیاری از دشواری‌های فرهنگی کنونی را برطرف ساخت.
شاید تقدیر چنین است که یک استاندار غیربومی، گره گشای مشکلی باشد که در زمان استانداران بومی، حل نشد.‏

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار

زمین لرزه شدید ۶.۳ ریشتری در هرمزگان / ۵ فوتی و ۱۹ مصدوم تاکنون / اعلام تعطیلی بندرعباس در روز شنبه؛ کنکور برقرار است

حادثه‌ خودروی خبرنگاران اناری بخیر گذشت

وزارت بهداشت: آمار کرونا صعودی شد

جاده های جنوب کرمان رصد الکترونیکی می شوند

خیرین در تأمین تغذیه مورد نیاز دانش‌آموزان مشارکت داشته باشند/ لزوم غربالگری و شناخت بیماری‌های پنهان در مدارس

سلامت دهان و دندان، سرمایه‌گذاری روی سلامت کل بدن است

بازدید از موزه‌های کرمان برای زوج‌های جوان رایگان است

بیمه‌ها بروکراسی اداری در پرداخت خسارت‌ها را کاهش دهند / تمکین از دستورات قضایی از سوی بیمه‌ها ضروری است

مرغ ۹ هزار تومان ارزان شد

پیش بینی وزش باد و گردوخاک در اکثر مناطق کرمان

پر بحث

صداوسیمای کرمان نام فرودگاه کرمان را تغییر داد!؟/ تکمیلی: خبرگزاری صداوسیما اشتباه خود را تصحیح کرد   (۲۳ نظر)

اگر گلباف و شهداد با هم به توافق برسند که یک شهرستان شوند، این کار با سرعت قابل اجراست   (۱۷ نظر)

بایکوت آیت الله هاشمی رفسنجانی در سخنان معاون رئیسی در رفسنجان   (۵ نظر)

مرعشی: هر ایده‌ای که بخواهم اجرا کنم متوقف می‌شود/ تجربیات افراد متعلق به خودشان نیست   (۴ نظر)

کدخدائی، پورغلامعلی و ابراهیمی گزینه‌های جدی فرمانداری رفسنجان   (۳ نظر)

حاج ماشاالله زنگی آبادی خیر مدرسه ساز درگذشت   (۲ نظر)

تغییر قریب‌الوقوع استاندار کرمان   (۲ نظر)

۲۵۰۰ اثر به جشنواره ملی شعر سردار دل‌ها در جنوب کرمان ارسال شد   (۲ نظر)

از تیشه بده اره بگیر زاهدی و پورابراهیمی تا تشر سردار معروفی/ زاهدی: آقای فداکار را از زمانی که دانشجو بود می‌شناسم/ پورابراهیمی: اگر برخی‌ها آقای فداکار را از دوره دانشجوئی می‌شناسند من ایشان را از زمان جنگ می‌شناسم   (۱ نظر)

فرج الله اسدی از فعالان سیاسی اصلاح طلب کرمان دار فانی را وداع گفت   (۱ نظر)